Antoni Słonimski – „Nike” [styczeń 1939]

Nie Ty zwycięstwo któraś wydarła Tytanom,
Nie Ty Zeusa okazała córo,
Nie Ty mojego serca jesteś bliska,
Nike posępna, ołowianą
Spowita chmurą,
We krwi brocząca przez pobojowiska.
Nike zwycięskich plemion,
Nike straszliwa i gniewna,
Nie Ty klękająca u strzemion,
Błogosławiąca drewna
Wyśmigłe z cięciwy łuków,
Nie Ty wawrzynami okryta,
Ciężkie skrzydła wlokąca po bruku.
Ale Ty Nike okrutnym ciosem rozbita
Z odrąbanemi rękami,
Ty jesteś sercu mojemu najbliższa.
Głowę Twą dumną zwalono z ramion,
Ale wielkiemi bijąc skrzydłami
Płyniesz
Niesiona poezją najczystszą.
Za Tobą, Nike spod Samotraki,
Wirem ogromnym porwani,
Płyniemy we mgłach zbłąkani,
Płyniemy oślepłe ptaki,
Za Tobą, skrzydlate kadłuby
Bez ust, bez rąk,
Za Tobą, kalekie Cheruby,
W podniebny płyniemy krąg.

Źródło: „Skamander”. styczeń – marzec 1939



Kategorie:Poezja, Źródła

Tagi: , , ,

2 replies

  1. Jeden z niedocenianych najbardziej. Chyba przez pozbycie się płaszcza Konrada…

  2. Uwielbiam Słonimskiego bezkrytycznie. Polecam jego „Romans z X Muzą” – można tam znaleźć prawdziwe perły, jak na przykład to: „zamierzeniem reżysera było stworzenie płaskiego i nudnego filmu i przykrością musimy stwierdzić, że mu się to udało.” I wiele, wiele innych…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: