Bogusława Matusiak – „Między koronkami”

Nocą biały księżyc syci zmysły.
Na tyle, że nie jem śniadania. Głód
ma inny charakter. Oczekuje strawy
o zaokrąglonych dużych literach.

Wytłuszczone pierwsze wpadają
w oko. Zapomina się o przyziemnym
o tej porze nabrzmiałym niebie.

Pozostaje w tym samym miejscu
gdy przekraczam granicę. Stąd tam.
Długi powrót  z uciskiem w żołądku
jak z podróży Odysa.  Itaka czeka.

Na nowy wschód słońca i pierwszy śnieg



Kategorie:Poezja

Tagi: ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: